Brabantse BBQ-meating 2017

Zaterdag 23 september, de wekker gaat. Buiten is het mistig en een graadje of 8. Gelukkig zijn de verwachtingen beter voor vanmiddag want het is zover: de Brabantse BBQ-Meating 2017 staat op de planning bij de Oijense bierbrouwerij…

Voorbereiding

Een goede voorbereiding is het halve werk en daar ben ik afgelopen dagen druk mee bezig geweest. Je wilt natuurlijk als die-hard-amateur zo goed mogelijk voor de dag komen.

Recent heb ik besloten dat ik alleen nog maar met DubbelDoel rundvlees wil werken als het beschikbaar is. Zodoende had ik een mooie Maminha bij BBQuality besteld en deze met veel liefde, zorg en spierpijn met de hand gemalen tot gehakt.

Man wat blijft dat toch prachtig vlees zeg. Die marmering ! ik vond het (bijna) zonde om dit te gaan vermalen.

 

 

 

Gelukkig kon ik ook rekenen op de extra handen van mijn vriendin en onze zoon en had ik geen omkijken naar de kruidenrub die ik nodig had. Bij een vorige wedstrijd ben ik nogal wat punten verloren op de presentatie, iets wat ik altijd lastig vind om te doen maar met een paar goede ideeën van mijn vriendin (wat zou ik toch zonder Mevr. OsFa moeten) had ik daar ook goede moed in. Ik had het licht gezien en in mijn hoofd al een hele presentatie bedacht.

De dag van de waarheid

In mijn hoofd loop ik mijn lijstje nog eens na.

en nog eens,

en nog eens…

En dan toch ook nog maar eens de papieren lijst ook.

Heb ik echt alles in de auto gepropt? Ben ik echt niets vergeten? Heb ik überhaupt mijn ODC er in zitten?  Volgens de lijstjes in mijn hoofd en op papier heb ik alles mee.

Het is tijd om te gaan. Nog even de laatste verse ingrediënten halen en aanrijden!

Het blijft mistig en fris maar op sommige stukken laat de zon zichzelf al voorzichtig zien en tegen de tijd dat ik in Oijen ben (Oijen! niet Ooijen zoals een aantal jury-leden en deelnemers afgelopen week tot de ontdekking kwamen) begint het weer al ergens op te lijken.

Een plekje zoeken en de “zooi” uitladen

foto: Marcel van der Sluijs

Het voordeel om als eerste aan te komen is dat je zelf het fijnste plekje kan uitzoeken. Voor mij is dat altijd lekker achter aan, weg uit de drukte en het volle zicht. Zeker ook omdat ik “live” in een DO ging frituren en ik het absoluut wilde voorkomen dat mensen de DO met gloeiend hete olie over het hoofd zouden zien en er tegen aan zouden lopen. Alles geprobeerd zo logisch mogelijk neer te zetten en tussendoor heel veel kletsen met de andere deelnemers en de jury leden die langzaam allemaal binnendruppelden. Weer gelijk die sfeer. De sfeer van gemoedelijk en gebroederlijk (en zusterlijk) bezig zijn met bbq’en. Ik heb zelf persoonlijk geen enkele keer het gevoel gehad dat het strijden was.

Na een inleidend babbeltje en wat uitleg bij de “chefs gathering” (om het “officieel” te maken) was het dan zover. We wisten de inlevertijden dus we mochten “ons” ding gaan doen.

Heel, heel langzaam kwam er ook steeds meer volk aanlopen en werd het drukker. Zodoende zijn er meer foto’s van mij gemaakt tijdens de burgerronde dan tijdens de sateh (nog steeds te veel, maar dat is mijn mening).

De deelnemers

Als je denkt dat het een amateur wedstrijd was? Ja en Nee … en ik moet eerlijkheid toegeven dat ik een beetje onder de indruk was van mijn mede-Q’ers. Het was een bbq wedstrijd die een volledige weerspiegeling gaf van de BBQ scene in Nederland. Via amateurs (waaronder ik) ging het naar een kokleraar en een chef-kok en kwamen we terecht bij bbq-cateraars, grillmaster teams (je weet wel het tv-programma) en zelfs een KCBS wedstrijd team (the big boys). Indrukwekkend zeker maar neerbuigend naar de amateurs: geen enkele!

foto: Marcel van der Sluijs

Categorie 1: de sateh

Het klink zo eenvoudig. Maak een lekkere sateh. Maar laten we eerlijk zijn: met onder andere Huub als Indonesisch Uber-Expert ligt de lat toch hoog. Ik was overtuigd van mijn recept: de DanBras. Maar op het moment van de waarheid sluipt er toch een beetje twijfel in over de wedstrijdaanpassingen die ik gedaan had aan het recept. Maar er is geen weg meer terug: het is tijd om te laten zien wat ik kan (slik).

Ik had een twee-tal onderdelen welke ik blind ging doen (en het bord bestaat uit 3 onderdelen dus lekker uitdagend) dus daar lag een leuke uitdaging. Met blind bedoel ik dat ik ze nog nooit eerder gemaakt / getest of op deze manier klaar gemaakt. Mijn bordje sateh bestaat uit de volgende onderdelen:

  1. De sateh
    Okay dat was een inkoppertje. De sateh is een sateh Ajam (kip) met een tikje Babi (varkensvlees). Een klein beetje lopen kl..en met mijn rooster is het uiteindelijk helemaal goed gekomen. EN de sateh was zoals ik hem wilde EN ik heb er nog een mooie bbq tattoo aan over gehouden. Waarom altijd net 2 cm boven de lashandschoenen? En nog tot 2 keer toe ook ??
  2. Vers gebakken kroepoek
    Dit was uitdaging nummer 1: ik had nog nooit gefrituurd op kolen en was een beetje huiverig er voor. Iets met olie en gloeiende kolen… Als het fout zou gaan zou ik wel typisch Brabants blijven (Grote vuurbal jonguh!). Maar ik moet zeggen dat ging boven verwachting goed.
  3. Een dipsaus op basis van de marinade
    Voor dat er nu mensen gaan denken aan kruisbesmetting, voedselveiligheid enzovoort. Nee niet de marinade waar de kip al in gezwommen heeft maar puur voor dit doel apart gemaakte marinade. Deze ging in een gietijzeren pannetje en mocht even mooi indikken. Dit ging niet geheel volgens planning (te ver ingedikt en een zware stroop geworden: nog steeds lekker maar niet te dippen) maar met wat creatief nadenken opgelost. Sterker nog de met cola aangelengde stroop was nog beter dan wat ik voor ogen had!

Maar het eindresultaat was wel wat ik (optisch in ieder geval) voor ogen had.

 

Tussen de twee wedstrijdronden

Foto: Anita Heijdra

Na het inleveren van de sateh was er even wat tijd om te ontspannen en eens echt te praten met alle mensen die er rondlopen. Mijn koffer is nog al een “dingetje” waar veel mensen naar stonden te kijken en uitleg over wilden. Kort samengevat: op mijn koffers zitten stickers van mensen / bedrijven waar ik:

  • Of materiaal van heb en gebruik
  • Of rubs hebben welke ik lekker vind
  • Of mij in persoon of via blogs geholpen aan informatie of met met vragen die ik had.

Zodoende staat er ook een zelf gemaakte sticker + officiele stickers op van mijn favoriete rundvlees. Het is helemaal leuk om dat Anita van Heijdra tegen te komen wie mij ook al eens een rondleiding heeft gegeven door hun stallen.

 

Categorie 2: De hamburger

Foto: Anita Heijdra

Een hamburger wordt al iets complexer, alles moet daar kloppen en je hebt veel meer onderdelen en randzaken die helemaal afgesteld moeten zijn op elkaar. Nu kan ik mijn eigen Mega maminha burger behoorlijk dromen en heb ik deze al zo vaak proef gedraaid dat alles perfect op elkaar is afgesteld. Een zuurtje van de Hellmans, fris knapperige ijsberg sla, een diepe volle rundsmaak met precies de goede vetverhouding van de maminha, de aardse smaken van Leerdammer kaas en dit alles op een mooi grote italiaanse bol.

Tot zover de utopia theorie, een wedstrijd gaat altijd iets anders dan wat je zou willen. 10 minuten na de aanvang had ik al een licht onderbuik gevoel dat dit “hem niet ging worden”.

Ik wil als eerste mijn excuses aanbieden aan de DubbelDoel dame die haar “ezeltje” aan mij beschikbaar gesteld heeft, Heijdra Vlees die zoveel liefde en aandacht in deze dame gestoken hebben en aan Claus en Paul van BBQuality die dit vlees weer eens perfect geleverd hadden aan mij.

Ik weet niet precies waardoor maar op een of andere manier heb ik een fout gemaakt bij het mengen en kruiden van het gehakt. De Hoisin saus duwde bijna de hele smaak van de DubbelDoel weg. De hamburger was bij lange na niet wat hij had moeten zijn. Op zo’n moment leg je je zelf maar neer bij de feiten en probeer je het beste ervan te maken, iets anders kan je niet.

Bij de sateh kreeg ik de olie voor het frituren van de kroepoek met gemak in korte tijd naar een 200 graden. Maar nu? Met heel veel pijn en moeite was de olie op een gegeven moment 180 graden maar daar hield het ook op. En wat doe je dan in je gestress om het tijdslot te halen? Hopelijk niet hetzelfde als mij: alle friet in 1 keer er in: temperatuur zakte volledig in (dom dom dom).

Toch maar door gebikkeld en het bord opgemaakt zoals ik hem van te voren bedacht heb…

 

En dan de prijs uitreiking

Er waren dus 2 categorieën: Brabantse beste sateh en Brabants beste hamburger. Na een inleiding en dank woord van Claus van BBQuality was het dan zover.

Eerst de categorie sateh: Eerst zijn er natuurlijk altijd de calls voor de nummers 2 en 3. De 3e plek was voor Ray en de 2e plek was voor de BBQ Meesters.
Maar na de calls komt er natuurlijk nog de walk voor de winnaar.
Eh… echt? Zei Claus nu mijn naam? Hij staat echt naar mij te kijken….

Oh crap: Ik heb de beste sateh gemaak!

Ik heb een poging gedaan om zo snel mogelijk mijn prijs in ontvangst te nemen (een heerlijk bierpakket van de brouwerij en een waardebon van BBQuality) en weer terug de massa in te gaan. Persoonlijke constatering… voor een groep mensen moeten staan is nog steeds niet mijn sterkste punt 😀

Na de sateh was de hamburger categorie aan de beurt. Zoals ik al dacht kwam ik hier niet in de top 3 voor. Want laat ik eerlijk zijn: ik had geen goed gevoel bij het maken dus ik had echt totaal niet verwacht dat ik uberhaupt een call zou krijgen. De derde plek was voor de BBQ Meesters (weer de meesters in de top 3? Die gasten zijn goed bezig), de tweede plek was voor Frans met een zeer bijzonder zwart hamburger broodje (en nee die was niet verbrand!) En de eerste plek was voor de Bruurkes: een terechte winnaar, ik heb mogen proeven van de burger en die was lekker!

De overall kampioenen

Claus en Paul waren er nog niet klaar mee want de prijzen voor de “over-all” prestaties moesten nog vergeven gaan worden. De derde plek werd in beslag genomen door de Bruurkes met hun burger. Het mooie is dat de BBQ wereld een beetje zijn eigen titels heeft dus de nummer 2 krijgt nog steeds de prachtige titel “Reserve Grand Champion”. Of in dit geval “champions” want deze titel ging naar de BBQ Meesters (a hoewel ze zelf deze titel hebben omgedoopt naar 1st Losers).

Claus had zich voorgenomen om het niet spannender te maken dan het was bij de bekendmaking van de winnaar van de titel “Grand Champion” en hij flapte zo er “Roel” uit.

ehm, wacht even? Stop de persen? Weer? Ik?

Holy Smokes! Ik ben GRAND CHAMPION!

en ik blijf het herhalen: nee dat zag ik niet aankomen, dat had ik niet verwacht… Maar OF ik er blij mee ben???? Niet normaal!

Dank woord

Ik heb ook bij die prijsuitreiking geprobeerd zo snel mogelijk daar weg te komen! Maar middels dit stukje schrijven wil ik wel de volgende personen bedanken:

Als eerste BBQuality, H32 en Bierbrouwerij Oijen voor het organiseren van deze wedstrijd.

Huub Hamar de la Brethoniere, Dirk van Griensven, Rico Willems, Karel Verhoeven en Marcel van der Sluijs voor het jureren.

BasBQ Barbecue Speciaalzaak , Dirk van Griensven, Bierbrouwerij Oijen en BBQuality voor het beschikbaarstellen van de prijs (respectievelijk een ProQ ranger, workshop, braaiavond, bierpakketten en kadobonnen).

Daarnaast nog een speciale dank naar mijn collega’s welke mij ge-crowdfund hebben (jullie weten wie jullie zijn ! top en nogmaals bedankt), Heijdra Vleesvee voor hun gedachte en doel wat ze willen bereiken met DubbelDoel en wat prachtig vlees voor mij opgeleverd heeft om mee te werken, Mevr OsFa (voor haar engelen geduld) en Sven D (mini-me) voor het helpen met mijn kruidenmixen (en nu er niet meer van snoepen jongeman).

Oh: en last but not least: DUDE! jullie muziek maakten de dag helemaal af!

en iedereen die ik vergeten ben uiteraard

 

Even alle foto’s op een rij